EU, EK i EP na świadectwie: co oznaczają i jak je porównać

Najpierw sprawdź, co i jak oceniono

Zacznij od adresu i zakresu świadectwa: cały budynek, mieszkanie czy lokal użytkowy. Potem znajdź informację o metodzie wyznaczenia charakterystyki. Metoda obliczeniowa opiera się na standardowym użytkowaniu i warunkach klimatycznych, a metoda zużyciowa na rzeczywistym zużyciu przy spełnieniu warunków rozporządzenia. Nie wystarczy przesłać rachunku, aby dowolnie wybrać drugą metodę.

Sprawdź jednostkę kWh/(m²·rok) oraz powierzchnię o regulowanej temperaturze powietrza, oznaczaną Af. To ogrzewana lub chłodzona powierzchnia kondygnacji netto zgodnie z właściwą definicją. Nie musi odpowiadać metrażowi z ogłoszenia. Garaż, piwnica i balkon nie powinny być automatycznie dopisywane do powierzchni odniesienia tylko dlatego, że należą do właściciela.

Źródła: [1] [2]

EU: ile energii potrzebują oceniane procesy

W metodzie obliczeniowej energia użytkowa obejmuje zapotrzebowanie na ogrzewanie i wentylację, przygotowanie ciepłej wody oraz chłodzenie, jeśli występuje. Dla ogrzewania znaczenie mają między innymi przegrody, wentylacja, klimat i zyski ciepła. EU nie jest jednak samym wskaźnikiem ocieplenia: wynik łączny może zawierać również ciepłą wodę i chłodzenie.

Jeżeli chcesz ocenić straty ciepła domu, zajrzyj do podziału wyniku na cele. Dwie nieruchomości o podobnym EU łącznym mogą mieć inny udział ogrzewania i ciepłej wody. Przy kupnie mieszkania zapytaj także o położenie lokalu. Mieszkanie narożne pod dachem ma inne przegrody niż lokal środkowy, nawet gdy metraż i rok budowy są identyczne.

Źródła: [1] [2]

EK: energia po uwzględnieniu instalacji

Energia końcowa uwzględnia sprawność systemów oraz energię pomocniczą, na przykład do pracy urządzeń instalacji. W budynkach i częściach niemieszkalnych może obejmować także wbudowane oświetlenie. Dlatego nie odczytuj różnicy między EU i EK wyłącznie jako straty kotła. W bilansie liczą się również przesyłanie, magazynowanie i regulacja energii, zgodnie z właściwą metodą.

Pompa ciepła może sprawić, że energia końcowa będzie mniejsza od użytkowej, ponieważ do dostarczenia ciepła wykorzystuje także energię otoczenia. Sam układ liczb EU i EK nie wystarcza do rozpoznania błędu. Najpierw sprawdź rodzaj systemu, nośniki i podział wyników. Porównując oferty domów, poproś o informacje o ogrzewaniu i ciepłej wodzie oddzielnie.

Źródła: [1] [2]

EP: nieodnawialna energia pierwotna

EP uwzględnia nakład nieodnawialnej energii pierwotnej związany z wykorzystanymi nośnikami. W obliczeniach stosuje się właściwe współczynniki nakładu, więc wynik zależy od sposobu zasilania, a nie tylko od ocieplenia. Ciepło sieciowe, energia elektryczna i paliwo spalane na miejscu nie muszą mieć tego samego wpływu na EP.

Niski EP nie dowodzi samodzielnie, że ściany są dobrze ocieplone albo że właściciel płaci mało za ogrzewanie. Wybierając nieruchomość, przeczytaj obok niego EU i EK oraz opis instalacji. Jeśli dwa domy mają zbliżone EU, a wyraźnie różne EP, zapytaj o nośniki i przyjęte współczynniki. To rozsądniejszy punkt wyjścia niż ocenianie domu według jednej liczby.

Źródła: [1] [2]

Dlaczego nie policzysz rachunku z samego EK

Mnożenie EK przez powierzchnię i jedną cenę energii daje co najwyżej uproszczone przeliczenie. W świadectwie z metodą obliczeniową używa się standardowych warunków; rachunek zależy od pogody, temperatury w pomieszczeniach, użytkowników, taryfy i opłat stałych. Przy kilku nośnikach jedna cena za kilowatogodzinę dodatkowo zaciera różnice.

Świadectwo mieszkania nie jest bilansem całej energii zużywanej przez domowników. W jego zakresie nie ujmuje się automatycznie telewizora, pralki czy gotowania. Poproś właściciela o rachunki z opisem okresu, liczby mieszkańców i sposobu użytkowania. Czytaj je obok świadectwa: jedne pokazują historię użytkowania, drugie opisują charakterystykę według określonej metodologii.

Źródła: [1]

Przykład: co oznacza 100 kWh/(m²·rok)

Jeżeli EK wynosi 100 kWh/(m²·rok), a Af wynosi 80 m², przemnożenie daje 8000 kWh rocznej energii końcowej w zakresie świadectwa. To przykład arytmetyczny, nie prognoza dla konkretnego mieszkania. Aby przejść do kosztów, musiałbyś znać podział energii na nośniki i ceny, a potem uwzględnić różnicę między założeniami obliczeń a użytkowaniem.

Taki sam wskaźnik przy powierzchni 160 m² daje dwa razy większą roczną ilość energii w prostym przeliczeniu. Dlatego wskaźnik pomaga porównywać jednostkowe zapotrzebowanie, lecz nie pokazuje całego obciążenia budżetu. Przy wyborze między mniejszym a większym domem zanotuj zarówno wartości na metr kwadratowy, jak i wielkość ocenianej powierzchni.

Źródła: [1]

Pięć pytań, które warto zadać po przeczytaniu wyników

Nie ograniczaj się do pytania, czy wynik jest dobry. Poproś o wyjaśnienie, co odpowiada za zapotrzebowanie i z jakich materiałów pochodzą dane. Zalecenia w świadectwie powinny odnosić się do możliwości poprawy charakterystyki konkretnego obiektu. Przy planowaniu kosztownego remontu zapytaj o odpowiedni zakres audytu energetycznego; świadectwo nie zastępuje szczegółowego wyboru wariantu inwestycji.

Jeżeli widzisz wysokie EP istniejącego budynku, nie traktuj tego automatycznie jako zakazu wystawienia świadectwa. Wymagania i porównania zależą od rodzaju dokumentu oraz statusu obiektu. Zamiast samodzielnie dopisywać klasę energetyczną, sprawdź aktualne przepisy i właściwe objaśnienia formularza. W razie rozbieżności zgłoś je osobie sporządzającej przed wykorzystaniem dokumentu.

• Czy dokument dotyczy dokładnie tej nieruchomości, którą oglądam?
• Jaką metodę zastosowano i z czego pochodzą dane?
• Jaki jest osobny wynik ogrzewania i przygotowania ciepłej wody?
• Jakie nośniki energii i systemy opisano?
• Jakie prace wykonano już po sporządzeniu świadectwa?

Źródła: [2] [3]